Laden met bijvangst

In 2026 draait laden om meer dan alleen stroom; de CO₂-reductie krijgt een directe marktwaarde via ERE-certificaten. Brandstofleveranciers hebben deze eenheden nodig om aan hun verplichtingen te voldoen, wat kansen biedt voor de EV-sector. Hoewel de wetgeving momenteel nog bij de Eerste Kamer ligt, is het essentieel om nu al de werking en de risico's van deze nieuwe keten te begrijpen.

‍

"Bijna alle merken die wij verkopen hebben ook een model met een ingebouwde MID meter."

Thuis laden wordt nog goedkoper

Elektrisch laden levert vanaf 2026 een nieuwe inkomstenstroom op. Naast de afname van stroom genereert elke laadbeurt nu verhandelbare emissiereductie-eenheden (ERE’s). Omdat brandstofleveranciers wettelijk verplicht zijn hun uitstoot te verlagen, ontstaat er een marktwaarde voor deze certificaten. Achter de schermen veranderen er drie cruciale zaken: de focus verschuift van energievolume naar CO₂-reductie, de administratieve eisen nemen toe (waardoor tussenpersonen voor thuisladers essentieel worden), en commerciële partijen introduceren diensten om deze waarde uit te keren.

‍

Wat zijn ERA-certificaten?

Een ERE is een eenheid voor emissiereductie, uitgedrukt als 1 kilogram CO₂-equivalent ketenemissiereductie ten opzichte van een fossiele referentie. Het is geen label op je contract en ook geen subsidie. Het is alleen maar een boekhoudkundige eenheid, die waarde krijgt omdat bedrijven hem nodig hebben om aan de regels te voldoen.

‍

Tot en met 2025 werkte Nederland met HBE’s. Vanaf 2026 draait het meer om het effect, dus om de daadwerkelijke CO₂-reductie. Dat maakt laden van elektrische auto’s interessant, maar er komen ook de nodige meet- en rekenregels bij kijken. Dat maakt het ook een behoorlijk complexe materie.

‍

Wat moet je laadpaal kunnen

ERE’s zijn alleen wat waard als ze controleerbaar zijn. Dat begint met meten, maar het stopt daar niet.

In de meeste routes kom je uit op een combinatie van meting en data:

‍

●Verifieerbare kWh-meting op of bij het laadpunt, vaak met een gecertificeerde MID meter.
● Laadsessies als data: per sessie een record met tijd, datum en volume, zodat er te controleren valt.
● Datakoppeling: een backoffice of dienstverlener die die sessies kan ophalen en verwerken.
●Herleidbaarheid: het moet aantoonbaar om een privé laadpaal gaan

‍
Heb je een laadpunt dat “wel laadt maar niks netjes bijhoudt”, dan is de kans groot dat je niet door de administratieve keuring heen komt.

‍

Inboekdienstverlener: een tussenpartij waar je bijna niet aan ontkomt

Voor particulieren en veel kleinere bedrijven is de inboekdienstverlener de toegangspoort. Die partij verzamelt laaddata, controleert de kwaliteit, boekt namens jou in en regelt daarna de verkoop en uitbetaling. Dat is meteen de reden dat ERE’s geen simpele cashback zijn. Het is een administratief product met kosten, controles en soms correcties.
‍

Wat zo’n partij in de praktijk doet, is vrij rechttoe rechtaan:
‍

• ● Laadsessies verzamelen en opschonen,

• ● Controleren of de meetsituatie klopt,

• ● Inboeken in het register onder de juiste “rekening”,

• ● Na verkoop uitkeren volgens afspraak.

‍

Opbrengst, kosten en marktprijs: wat levert het op?

De opbrengst is nooit één vast bedrag per kWh. Dit omdat de ERE-prijs beweegt en omdat kosten per aanbieder verschillen. Denk daarom liever in bruto en netto. Bruto is wat een ERE op de markt waard is, netto is wat er bij jou overblijft nadat de kosten voor administratie, verificatie en marge zijn verrekend. Gemiddeld kun je uitgaan van een nettovergoeding van €0,10 per kWh.

‍

Voor mensen die thuis laden is er nog iets: je laadvolume is relatief klein. Dan kan een aanbieder met vaste kosten al snel een groot deel opsnoepen. Daarom zie je ook dat sommige verleners pas interessant worden als je veel thuis laadt, of als een aanbieder veel klanten bundelt en de kosten per klant daardoor omlaag kunnen.

‍

Hoe begin ik thuis met ERE’s?

Als je veel thuis laadt, kun je het beste bij de basis beginnen: kan jouw laadpunt wel verifieerbaar meten en sessies doorgeven? Zo ja, zet dan op papier wie de contracthouder is van de aansluiting en wie mag machtigen, zeker bij lease of gedeelde situaties. Pas daarna heeft het zin om een inboekdienstverlener te kiezen.
‍

Als je het overzichtelijk wilt houden:
‍

● Check de meting en datakoppeling van je laadpunt;
● Check het eigendom en de machtiging rond aansluiting en laadpaal;
● Vergelijk de aanbieders op transparantie, contractduur en kosten;
● Houd je laaddata en uitbetaling naast elkaar om er zeker van te zijn dat het klopt.
‍
ERE’s kunnen een interessant extraatje worden, maar het is ook een complex systeem van meten, inboeken en regels. Dat maakt het verschil tussen mooie beloftes en een uitbetaling iets wat vooral in de details zit.